Diş implantları ne zaman yerleştirilmeli

Kemik dokusunun belirli ölçüde yüklenmeye gereksinimi vardır. Dişler kaybedildiğinde bu doğal yüklenme ortadan kalkar. Çiğneme kuvvetlerinin uyarısı olmadan, etkilenen çene bölgelerinde kemik erir. Doğal kökler gibi çiğneme kuvvetlerini çene kemiğine ileten implantlar bu kemik erimesini önler. Bu nedenle implantlar bir diş kaybından sonra olabildiğince erken yerleştirilmelidir. Kemik ve yumuşak doku yapıları henüz erimemişken erken bir implantasyon zamanı daha iyi estetik sonuçlara olanak verir.

İmplantasyon zamanı

İmplantolojide immediat, erken / gecikmiş immediat ve geç implantasyon ayırt edilir. Tek tek yöntemler kural olarak implantasyon bölgesindeki kemik morfolojisine göre belirlenir. Kemik ve yumuşak dokunun yapısını koruması beklendiğinden gelişme, immediat ya da gecikmiş immediat implantasyon yönündedir.

İmmediat implantasyon denilen yöntem, diş kaybından hemen sonra ya da çekimin hemen ardından aynı seansta, aynı lokal anestezi altında yapılır. Koşulu, iltihapsız ve boş bir diş yuvasıdır (alveol).

Erken implantasyon diş çekiminden 4 ila 8 hafta sonra yapılabilir. Zamanlama yumuşak dokunun iyileşmesine bağlıdır. Yumuşak doku tümüyle iyileştikten sonra yapılan gecikmiş (ertelenmiş) immediat implantasyon çekimden 3 ila 4 ay sonra gerçekleşebilir.

Geç implantasyon tümüyle iyileşmiş kemikte, çekimden yaklaşık altı ay sonra yapılır.

Gerçekten tatmin edici bir sonuç için yeterli kemik ve yumuşak doku hacmi ön koşuldur. Bir ya da birden fazla dişin eksikliği doku kaybına yol açar. Bu doku kaybına karşı koymak için bir boşluk olabildiğince erken kapatılmalıdır. Bir dişin çekilmesinden ya da kaybedilmesinden sonra oluşan kemik yarası, immediat implantasyonda implant ve kemik ya da kemik yerine geçen malzeme ile doldurulabilir. Amaç, kemik duvarlarının erimesini olabildiğince önlemektir. İdeal durumda yumuşak doku, hemen yapılan geçici bir protez yardımıyla yapısını koruyabilir ve buna göre şekillendirilebilir.