Tandheelkundige kennis: parodontitis of parodontose?

De parodontitis, medisch niet correct vaak ook parodontose genoemd, is een ontstekingsaandoening van het tandvleesweefsel (parodontium). In tegenstelling daartoe is de parodontose niet ontstekingsachtig. Een parodontitis kan onafhankelijk van de leeftijd optreden, aan slechts één of aan meerdere tanden tegelijk, in verschillend tempo en in verschillende graden van ernst.

De oorzaak van een parodontitis zijn bacteriën die zich tussen tand en tandvlees ophopen. Worden deze bacteriële aanslagen (plaque) niet door grondige reiniging met tandenborstel en flosdraad verwijderd, dan vormen zij een harde, hobbelige aanslag (tandsteen).

Komen daar nog andere factoren bij, zoals bijv. stress, roken of een andere aandoening, dan kan een acute ontstekingsreactie ontstaan. Het tandvlees is rood, gezwollen en neigt tot bloeden.

Het probleem: door de ontsteking is de mondhygiëne pijnlijk en wordt zij onder omstandigheden verder verwaarloosd, waardoor zich meer bacteriën ophopen die langs de tand verder de diepte in trekken. Eenmaal in de pockets is het met gebruikelijke reinigingsmethoden niet meer mogelijk deze te verwijderen en schrijdt de ontsteking voort. In het verloop van de aandoening ontstaan diepe tandvleespockets, een broedplaats voor verdere bacteriën. Het immuunsysteem probeert deze bacteriën op te ruimen. Hierbij treden verschillende reacties op; onder andere worden stoffen (enzymen) gevormd die de ziekteverwekkende bacteriën moeten uitschakelen. Deze enzymen ruimen echter niet alleen de schadelijke bacteriën op, maar vernietigen ook het tandvleesweefsel (parodontium). In een gevorderd stadium kan het komen tot afbraak van het kaakbot en uiteindelijk tot tandverlies. Zonder intact tandvleesweefsel heeft de tand in de tandkas (alveole) geen houvast meer, hij begint los te gaan zitten en kan mogelijk verloren gaan.