Alternatieven voor implantaatgedragen tandvervanging

Om nieuwe tanden in de kaak te bevestigen bestaan naast implantaten de klassieke methoden: brug en partiële of volledige prothese.

Om nieuwe tanden in de kaak te bevestigen bestaan naast implantaatgedragen tandvervanging de klassieke methoden: de vaste tandvervanging (brug), de uitneembare tandvervanging (partiële of volledige prothese) of een combinatie van beide.

Gaat het om een klein gat in het gebit, dan gebruikt men in de regel een brugvoorziening. Grotere gaten en zogenoemde vrij-eindsituaties, d.w.z. wanneer bijvoorbeeld de kiezen ontbreken, worden met protheses behandeld en gesloten.

Vaste tandvervanging: bruggen

Bij het verlies van meerdere tanden lijden het uiterlijk en de kaufunctie vaak aanzienlijk. De onderlinge stabilisatie van de tanden gaat verloren. Deze gaten moeten met een brug worden gesloten om verkeerde belasting te voorkomen. Bruggen waarborgen de kaufunctie en maken het herstel van een complete tandenrij mogelijk.

Om een brug te bevestigen moeten de naastgelegen tanden worden afgeslepen. Op deze "pijlers" wordt de brugconstructie vervolgens verankerd of verlijmd.

Voor- en nadelen van een brugconstructie:

Voordelen:

De nieuwe tanden zijn vast verankerd.
Er vindt geen chirurgische ingreep plaats.

Nadelen:

Doordat de meestal vitale buurtanden worden afgeslepen, wordt gezonde tandsubstantie voorgoed vernietigd.
Er bestaat het gevaar dat deze door het afslijpen zo sterk beschadigd worden dat zij afsterven.
Het afslijpen en een te grote kaubelasting op de buurtanden die als pijler dienen, kan tot vroegtijdig tandverlies daarvan leiden.
Er kan cariës ontstaan aan de rand van de brug.
Het bot wordt niet belast, dit kan tot botverlies leiden. Gezonde tanden voor een brug afslijpen is dankzij de dentale implantologie niet meer nodig.

Uitneembare tandvervanging: klassieke protheses

Bij klassieke protheses maakt men onderscheid tussen de partiële en de volledige prothese.

Partiële prothese
Gaat het om een groter gat in het gebit, dan kan dit met een partiële prothese worden gesloten. De nieuwe tanden worden met klammers aan de nog aanwezige tanden bevestigd. Een voordelige variant, die echter geen veeleisende esthetiek levert. Nog een nadeel: de nog aanwezige tanden kunnen door de ongunstige belasting los gaan zitten. Dit kan tot tandverlies leiden en daarmee tot een nog groter gat in het gebit.

Volledige prothese
Met een volledige prothese krijgen tandeloze patiënten weer een volledig gebit. De nieuwe tanden worden bij deze variant gedragen door een tandvleeskleurige kunststofbasis. Deze bedekt in de bovenkaak het gehele gehemelte, waardoor het smaakgevoel kan worden aangetast. De prothese wordt op haar plaats gehouden door de ontstaande zuigkrachten. Kleverig speeksel en een uitgesproken kaakwal dragen bij aan een betere houvast van de volledige prothese.

Voor- en nadelen van klassieke protheses:

Voordelen

Voordelige variant
Geen chirurgische ingreep nodig

Nadelen

Het smaakgevoel wordt door een volledige prothese aangetast
De kaufunctie is beperkt
Onvoldoende houvast van de prothese kan tot pijnlijke drukplekken leiden
De uitspraak kan door protheses worden aangetast
De tandvervanging is niet vast verankerd
Deels esthetisch niet bevredigende resultaten
Psychische belasting voor de patiënt, omdat zelfwaardegevoel en levenskwaliteit beperkt kunnen worden
Beschadiging van de resterende tanden bij het dragen van een partiële prothese
Er kan botafbraak optreden, omdat het bot niet wordt belast.