Downloads Videotheek Nieuws FAQ Tandheelkundig lexicon Contact

Wat zijn tandimplantaten? Implantaten zijn een kunstmatige tandwortel

Implantaten: tandimplantaten zijn kunstmatige tandwortels van zuiver titanium, die als lichaamseigen weefsel worden aangenomen

Eén tandimplantaat in het kaakbot, driedimensionale weergave

Basiskennis

De kunstmatige tandwortel

Implantaten, tandimplantaten: opbouw van een tandimplantaat
Opbouw van een tandimplantaat

Een tandimplantaat is een kunstmatige tandwortel van zuiver respectievelijk hoogzuiver titanium: sinds kort wordt bij keramische implantaten ook zirkoniumdioxide gebruikt. Beide materialen worden als lichaamseigen weefsel aangenomen en onderscheiden zich door een optimale biocompatibiliteit en een uitstekende weefselverdraagzaamheid. Allergische reacties zijn niet bekend. Al meer dan 40 jaar bestaat er wereldwijd gefundeerde kennis en ervaring met tandimplantaten van titanium in de tandheelkunde.

Met tandimplantaten worden een of meer tanden vervangen. Het implantaat neemt de taak van de tandwortel over. In het kaakbot geplaatst (geïmplanteerd), leidt het implantaat na de inheling de kauwkrachten net als een natuurlijke tand naar het kaakbot.

Een tandimplantaat bestaat uit meerdere onderdelen: het implantaat, de afstandshuls / de implantaatopbouw en de implantaatkroon. Implantaten worden meestal ambulant, onder plaatselijke verdoving of sedatie (roesje), in de boven- of onderkaak geplaatst. Op verzoek kan de ingreep ook onder algehele narcose plaatsvinden.

Het implantaat wordt in het kaakbot geplaatst en vergroeit tijdens de inheling van enkele maanden vast met het bot. Dit proces heet osseo-integratie. Na de inheling vormt het implantaat een veilig fundament voor de te dragen tandvervanging - kronen, bruggen of prothesen. Is het botweefsel vast met het implantaat vergroeid, dan wordt op deze stabiele basis de tandvervanging, ook suprastructuur genoemd, bevestigd.

Tandimplantaten hebben in de meeste gevallen de vorm van een cilindrische of conische schroef. (Details onder: implantaatvorm). Materiaal, oppervlak, lengte en diameter van een implantaat variëren naargelang de geplande toepassing en de klinische situatie van de patiënt. De implantaatlengtes en implantaatdiameters worden gekozen naar het botvolume en de botkwaliteit. Een 3-dimensionale diagnostiek levert precieze informatie over het botaanbod en ondersteunt bij de keuze van het geschikte implantaatontwerp. Met de schroefdraad van het implantaat wordt na het plaatsen een mechanische stabiliteit bereikt, de primaire stabiliteit. Deze is voorwaarde voor de inheling van het implantaat.

Een- en tweefasige tandimplantaten

Een eenfasig implantaat steekt bij de transgingivale inheling na het plaatsen boven het slijmvlies/het tandvlees uit.


Het tweefasige implantaat wordt bij de subgingivale implantatie op botniveau geplaatst. Het slijmvlies wordt boven het bot met een kleine snede geopend en het bot wordt vrijgelegd. Met speciale boren wordt het implantaatbed gemaakt. Na het plaatsen van het implantaat wordt het slijmvlies weer gesloten. Na de inheling volgt het vrijleggen van het implantaat, een kleine chirurgische ingreep. Er wordt een afstandshuls op het implantaat geschroefd. De afstandshuls overbrugt de afstand tussen het botniveau en de tandvleesrand. Deze implantaatopbouw draagt de implantaatkroon.

De met het implantaat verbonden tandopbouw (tandkroon of brug) respectievelijk suprastructuur bestaat in de regel uit een metalen frame waarop de tandtechnicus de nieuwe tanden opbouwt. Bij esthetisch veeleisende oplossingen worden metaalvrije, volkeramische opbouwen vervaardigd. Moderne CADCAM-techniek maakt geïndividualiseerde tandreconstructies mogelijk. Afzonderlijke tanden, bruggen en hele tandrijen kunnen van hoogvast zirkoniumdioxide worden vervaardigd.

Implantaatgedragen prothesen, tandrijen respectievelijk bruggen of afzonderlijke tanden zitten vast. De nadelen van de klassieke prothese (slechte pasvorm, pijn bij het kauwen, beperkt smaakgevoel en onzekerheid bij het spreken) of de bevestiging van de tandvervanging met klammers (schade op lange termijn aan het resterende gebit) blijven patiënten bespaard.

Titanium (titanium implantaten) geldt tegenwoordig als standaard in de implantologie. Innovatieve hoogwaardige materialen gelden als toekomstgericht; zo onderscheidt bijvoorbeeld Roxolid® (Roxolid®-implantaten), dat is samengesteld uit titanium en zirkonium, zich door een duidelijk hogere sterkte. Voor immunologisch belaste patiënten zijn inmiddels keramische implantaten van hoogwaardig zirkoniumdioxide (keramische implantaten) beschikbaar.

Wat is een tandimplantaat? Een implantaat is een oplossing die in vrijwel elke situatie de mogelijkheid biedt van een veilig en vast zittende tandvervanging.

Het belangrijkste in het kort

  • Een tandimplantaat bestaat uit drie delen: het implantaatlichaam in het bot, het abutment en de zichtbare kroon.
  • Het implantaatlichaam bestaat uit zuiver titanium of uit zirkoniumdioxide. Beide materialen worden aangenomen als lichaamseigen weefsel.
  • Met titanium implantaten bestaat sinds ruim 40 jaar wereldwijde ervaring; allergische reacties zijn niet bekend.
  • Bij het eenfasige implantaat steekt de kop tijdens de inheling door het tandvlees, bij het tweefasige heelt het daaronder in.

Kort beantwoord

Veelgestelde vragen

Uit drie delen: het implantaatlichaam in het kaakbot, de opbouw (abutment) daarop en de kroon die men ziet. Het implantaatlichaam bestaat uit zuiver titanium of uit zirkoniumdioxide.
Allergieën tegen technisch zuiver titanium zijn niet bekend. Wie desondanks metaalvrij behandeld wil worden, kan voor een implantaat van zirkoniumdioxide kiezen.
Bij het eenfasige implantaat steekt de kop tijdens het inhelen uit het tandvlees – een tweede ingreep vervalt. Bij het tweefasige wordt het slijmvlies erover gesloten en later weer geopend.